Thomas vond zelfs nog tijd om de administratie bij te werken:
Het Amaizin’ Adventure Park is een kleinschalig park waar kinderen (en hun ouders) allerlei leuks kunnen doen. Er zijn tractors, een doolhof, dieren, een glijbaan, een goudmijn en allerlei klim- en kruiptoestellen. Hier een foto en een filmcompilatie.
Aan het einde van de middag zijn we ook nog even naar de kermis geweest:
Maar deze bikkels zitten daar absoluut niet mee! In de stromende regen lopen ze over het droog (nou ja…) gevallen pad naar Elisabeth Castle. Om een uurtje later als verzopen katjes weer in het hotel terug te komen. Een warm bad hebben ze in ieder geval wel verdiend.
1. Niet zomaar een zandkasteel – deze meneer is wereldkampioen zandkastelen bouwen.
2. Ook ’s avonds is het uitzicht vanuit onze hotelkamer prachtig.
3+4. In het reuzenrad, met uitzicht op de busboot. De busboot blijft intrigeren. Door alle discussies of het nu een boot of een bus is, wordt Thomas’ taalgevoel flink geprikkeld. Vorm vs. functie, en dat soort overwegingen.
5+6. De stijlvolle manier om je langs de boulevard te bewegen: de funbike. Een oude rammelbak, maar wel grappig.
6 t/m 13. Na een mooie busrit die ons door het binnenland en langs de noordkust voerde, kwamen we bij Durrell Wildlife, een prachtige dierentuin met heel veel ruimte voor de (bedreigde) dieren.
We hebben een heerlijke kamer, met een aparte ruimte voor Thomas. En het uitzicht is geweldig. Bekijk het filmpje voor een virtuele rondleiding:
Het hotel ligt vlak bij Elisabeth Castle. Dit kasteel is bij laag water te voet bereikbaar, maar bij hoog water moet je de busboot (bootbus?) nemen. Toen we aankwamen was het weer aan het omslaan, en het werd steeds dreigender. Na een half uurtje werd ons verteld dat de wind te erg werd, en dat we de busboot terug moesten nemen. Spannend! Overigens, zo snel als het slechte weer arriveerde vertrok het ook weer. Het is hier heerlijk zomerweer.